T-305 ఎవ్వరివాఁడో యెఱఁగరాదు

 తాళ్లపాక అన్నమాచార్యులు

305 ఎవ్వరివాఁడో యెఱఁగరాదు

For English version press here

ఉపోద్ఘాతము

ఎవ్వరివాఁడో యెఱఁగరాదు —

ఈ జీవుడు ఎవ్వరివాఁడో ఇదమిత్థంగా యెఱఁగలేము

అన్నమాచార్యులు దీనిని ఒక వాస్తవ నిర్ధారణగా చూపుతున్నారు. 

కానీ మన మనసు అక్కడ ఆగదు.

యెఱఁగరాదన్న చోటనే యెఱుగుటకు ప్రయత్నం ముమ్మరం చేస్తుంది.

అదే అసలు తడబాటు. అదే మన నిజ ప్రవృత్తి.

ఈ కీర్తనలో అన్నమాచార్యులు

ఎవరివాడినో తెలుసుకోవమని పిలుపివ్వరు.

తెలుసుకోవాలనే ఆత్రుతనే ప్రశ్నిస్తారు.

జీవితాన్ని రెండు లోకాలుగా విడగొట్టే మన అలవాటును —

ఇహము, పరము;

ఇక్కడ, అక్కడ —

అన్న విభజనను ఆయన అంగీకరించరు.

ఇది రెండు లోకాల కథ కాదు.

ఇది ఒకటిగానే ఉన్న దానిలో కనిపించే వెలుగు–నీడల ఆట.

ఆ ఆటలో మనిషి తనను తాను ఒక పాత్రగా భావించి,

ఆ పాత్రకు యజమానిత్వం, అర్థం, గమ్యం కట్టబెట్టుకోవాలనుకుంటాడు.

అన్నమాచార్యులు ఆ ప్రయత్నాన్ని సూటిగా మన ముందుంచుతారు.

ఈ కీర్తనలో బోధ లేదు.

ఆశ్వాసము అంతకంటే లేదు.

మనిషి తనను తాను ఎక్కడ తప్పుగా అర్ధం చేసుకుంటున్నాడో

చూపించే నిశ్శబ్ద దర్శనం మాత్రమే. 

---

అధ్యాత్మ​ సంకీర్తన

రేకు: 95-2 సంపుటము: 1-472

ఎవ్వరివాఁడో యెఱఁగరాదు అవ్వలివ్వలి జీవుఁ డాటలో పతిమే    ॥ఎవ్వరి॥ ధర జనించక తొలుత తనుఁ గానరాదు మరణమందిన వెనక మఱి కానరాదు వురువడి దేహముతో నుండినయన్నాళ్లే మరలు జీవునిబదుకు మాయవో చూడ             ॥ఎవ్వరి॥ యిహములో భోగించు నిందుఁ గొన్నాళ్లు మహిమ పరలోకమున మలయుఁ గొన్నాళ్లు తహతహలఁ గర్మబంధములఁ దగిలినయపుడే అహహ దేహికిఁ బడుచులాటవో బదుకు            ॥ఎవ్వరి॥ సంతానరూపమై సాగు ముందరికి కొంత వెనకటిఫలము గుడువఁ దాఁ దిరుగు యింతటికి శ్రీవేంకటేశుఁ డంతర్యామి బంతి నితనిఁ గన్న బదుకువో బదుకు              ॥ఎవ్వరి॥

Details and Explanations:

పల్లవి:

ఎవ్వరివాఁడో యెఱఁగరాదు

అవ్వలివ్వలి జీవుఁ డాటలో పతిమే ॥పల్లవి॥ 

Telugu Phrase	Meaning
ఎవ్వరివాఁడో యెఱఁగరాదు	ఈ జీవుడు ఎవరివాడో ఖచ్చితంగా తెలియదు
అవ్వలివ్వలి జీవుఁ డాటలో పతిమే	(అవ్వలివ్వలి = ఆవల – ఈవల; పరము – ఇహము; కనిపించేది – కనిపించనిది; ఆట = కదలిక, నృత్యము; పతిమే = ప్రతిమే )

---

సూటి భావము:

ఈ జీవుడు ఎవడో ఖచ్చితంగా తెలియదు. ఈ జీవము అను ఆటలో జీవుడు  ఒక  బొమ్మ మాత్రమే.

---

గూఢార్థవివరణము:

“ఎవ్వరివాఁడో యెఱఁగరాదు” —

ఇది మనసు అంగీకరించలేని ఒక వాస్తవం.

ప్రతి దానిని ఖచ్చితంగా నిర్ణయించు అలవాటు ఇక్కడ పనిచేయదు.

ఈ జీవితం ఎవరిది? — ఎవరికీ తెలియదు.

స్వీయ రక్షణ ప్రధానంగా ఏర్పడిన మనసుకు ఇది ఒక అఘాతము.

నిర్ణయాధికారాన్ని ఒక పట్టాన విడువదు మనసు.

అదే దాని ప్రధాన కదలిక.

అదే మానవుని ప్రధాన సమస్య.

---

“పతిమే” —

బొమ్మ మాత్రమే.

అతనికంటూ స్వతంత్ర పాత్ర లేదు.

కర్తృత్వం లేదు.

యజమానిత్వం లేదు.

---

“అవ్వలివ్వలి” —

ఇక్కడ–అక్కడ, ఇహము–పరము, జననము–మరణము అని మనం చేసే విభజన

మనసే సృష్టించిన కొలమానం.

అవ్వలివ్వలి జీవుఁ డాటలో ప్రతిమే —

వెలుగు–నీడల ఆటలో ఒక రూపం మాత్రమే.

మనసే ఆ ప్రతిమకు కథను జోడిస్తుంది.

గతమని ఒక భాగం, భవిష్యత్తని ఇంకో భాగం కట్టి

మధ్యలో ఉన్న వర్తమానాన్ని తన కథతో ముసుగు వేస్తుంది.

---

జీవము అనంతము. జీవుడు ఒక ఆ జీవములో ఒక దశ మాత్రమే. జీవము యొక్క చైతన్యమును అనుభవిస్తున్నవాడు​​ ఈ జీవుడు. ఈ  చైతన్యము తాత్కాలికము. అదే మొదటి చరణములో చెప్పినారు.

---

అన్నమాచార్యులు ఈ నిర్మాణాన్ని కూలగొట్టరు.

దానిని మన ముందుంచి చూడమంటారు.

ఈ పల్లవిలో ఉపదేశం లేదు.

నిరాకరణ లేదు.

ఒక స్పష్టమైన నిలుపు మాత్రమే ఉంది:

“నీవు ఎవరివాడివి?” అని నిర్ధారించాలనే ఆత్రుతే

జీవితమనే ఆటలో భాగమా?

అక్కడే ఈ కీర్తన ప్రారంభమవుతుంది.

---

మొదటి చరణం:

ధర జనించక తొలుత తనుఁ గానరాదు

మరణమందిన వెనక మఱి కానరాదు

వురువడి దేహముతో నుండినయన్నాళ్లే

మరలు జీవుని బదుకు మాయవో చూడ ॥ఎవ్వరి॥

Telugu Phrase	Meaning
ధర జనించక తొలుత తనుఁ గానరాదు	పుట్టకముందు భువిపై ఈ దేహం కనిపించదు
మరణమందిన వెనక మఱి కానరాదు	చనిపోయిన తరువాత కూడా కనిపించదు
వురువడి దేహముతో నుండినయన్నాళ్లే	(వురువడి= హింస, ఉగ్రత్వము, బలము, వేగము Violence, impetuosity, speed, haste) ఈ వేగం, మొండితనము, ఉత్సుకత, ఆవేశంతో నడిచే దేహముతో ఉన్నంతకాలమే
మరలు జీవునిబదుకు మాయవో చూడ	సరి చూచితే —ఆ తరువాత వెనుకకు మరలు ఈ జీవుని బతుకు మాయ కాదా

---

సూటి భావము:

పుట్టకముందు దేహం భువిపై కనిపించదు. మరణానంతరం కూడా కనిపించదు. ఈ ఆవేశభరిత, వేగముతో నడిచే దేహముతో ఉన్నంతకాలమే ఈ జీవితం కనిపిస్తుంది. సరి చూచితే —ఆ తరువాత వెనుకకు మరలు ఈ జీవుని బతుకు మాయ కాదా?

---

గూఢార్థవివరణము:

ఈ చరణంలో అన్నమాచార్యులు ఒక నిర్దాక్షిణ్యమైన పరిశీలన చేస్తారు.

 

"వురువడి దేహము" అన్నది కీలకము

గమనించవలసినది మన జీవితం ఒక నిశ్చల సాక్షిత్వ స్థితి కాదు.

ఇది ఒక నిరంతర ఆవేశపు కదలిక:

•         కోరికల కుప్ప​

•         భయాల వేగం

•         ఆత్మరక్షణకై హింస

•         గుర్తింపు కోసం పోరాటం

•         నిరంతర తహతహ

వీని ప్రవాహంలోనే “జీవితం” అనిపించేది కనిపిస్తుంది.

మధ్యలో, ఈ ఆవేశపు కదలికలో మాత్రమే కనిపించే జీవితం —

అదిశాశ్వత సత్యమా?

అందుకే ఆయన తీర్పు ఇవ్వరు.

ఒక సంకేతము మాత్రము ఇచ్చారు.

నాలుగవ పంక్తి

మరలు జీవునిబదుకు మాయవో చూడ     

(=సరి చూచితే —ఆ తరువాత వెనుకకు మరలు ఈ జీవుని బతుకు మాయ కాదా)

అదే గమనించమని ఆహ్వానం.

ఈ ఆవేశపు కదలిక కొంత సమయము మాత్రమే. 

---

రెండవ​ చరణం:

యిహములో భోగించు నిందుఁ గొన్నాళ్లు

మహిమ పరలోకమున మలయుఁ గొన్నాళ్లు

తహతహలఁ గర్మబంధములఁ దగిలినయపుడే

అహహ దేహికిఁ బడుచులాటవో బదుకు ॥ఎవ్వరి॥ 

Telugu Phrase	Meaning
యిహములో భోగించు నిందుఁ గొన్నాళ్లు	ఇహలోకంలో అనుభవించే సుఖాలు కొంతకాలమే
మహిమ పరలోకమున మలయుఁ గొన్నాళ్లు	పరలోక మహిమలు కూడా కొంతకాలమే
తహతహలఁ గర్మబంధములఁ దగిలినయపుడే	తహతహలతో కర్మబంధములకు చిక్కినపుడే
అహహ దేహికిఁ బడుచులాటవో బదుకు	అయ్యయ్యో! దేహికికి జీవితం పిల్లల ఆటలాంటిదా?

---

సూటి భావము:

ఇహలోక సుఖాలు కొంతకాలమే. పరలోక మహిమలు కూడా అంతే. తహతహలతో కర్మబంధాలకు చిక్కినపుడే ఈ దేహి జీవితం పిల్లల ఆటలా మారుతోందా?

---

గూఢార్థవివరణము:

యిహములో భోగించు నిందుఁ గొన్నాళ్లు

మహిమ పరలోకమున మలయుఁ గొన్నాళ్లు

అన్నమాచార్యుల దృష్టిలో ఇహము–పరము అనే విభజనకు ప్రత్యేక ప్రాముఖ్యత లేదు.

ఆ రెండు వేరు లోకములు కాదు — ఒకే ప్రవాహంలోని రెండు దశలు మాత్రమే.

ఆయన ఒకదానిని నిరాకరించి మరొకదానిని ప్రతిష్ఠించరు.

రెండింటినీ ఒకే పదంతో పరిమితం చేస్తారు — “కొన్నాళ్లు.”

అంటే —

రెండూ కాల పరిమితి లోనివే.

---

ఇక్కడ ప్రధాన పదము — “తహతహ.”

ఇది సాధారణ కోరిక కాదు.

ఇది ఆతురత.

అసహనం.

లోపలి దహనం.

ఈ తహతహే కర్మబంధములకు కారణం.

బంధములు బయట నుండివచ్చేవి కావు —

ఆతురత వల్ల గట్టిపడిన ముడులు.

“దగిలినయపుడే” —

తనకు తానే ఇరుక్కోవడం, చిక్కుకోవడం.

---

అప్పుడు —

“అహహ దేహికిఁ బడుచులాటవో బదుకు.”

 

ఇక్కడ “అహహ” కీలకం.

ఇది తీర్పు కాదు.

ఇది విమర్శ కాదు.

ఇది నిస్సహాయస్థితిని ఆర్ద్రతతో చూపుతారు. 

పిల్లల ఆటలో ఏముంటుంది? క్షణిక ఉత్సాహం. దానిలోనే తీవ్ర భావోద్వేగం. వెనువెంటనే మర్చిపోవడం. ఇంకో ఆటలోనో, మరియొక దానిలోనో మునిగిపోవడం.

 

తహతహతో కట్టుకున్న జీవితం —దేహంతో తనను తాను సమీకరించుకున్న వానికి తాను చేయుచున్నది గంభీరముగా కనిపించునేమో!

ఆటలో ఉన్నవానికి ఆట ముఖ్యం. దూరం నుండిచూస్తే — ఆట మాత్రమే.

అన్నమాచార్యులు అవమానించరు. కేవలం నిర్మాణాన్ని చూపిస్తారు.

---

మూడవ​​ చరణం:

సంతానరూపమై సాగు ముందరికి

కొంత వెనకటిఫలము గుడువఁ దాఁ దిరుగు

యింతటికి శ్రీవేంకటేశుఁ డంతర్యామి

బంతి నితనిఁ గన్న బదుకువో బదుకు              ॥ఎవ్వరి॥

Telugu Phrase	Meaning
సంతానరూపమై సాగు ముందరికి	ఒక వైపు సంతాన రూపంలో ముందుకు సాగుచున్నది
కొంత వెనకటిఫలము గుడువఁ దాఁ దిరుగు	కొంత గతకర్మ ఫలములను అనుభవించుటకు వెనుకకు తిరుగుచున్నది
యింతటికి శ్రీవేంకటేశుఁ డంతర్యామి	ఈ సమస్తాన్ని కలుపుచున్న అంతర్యామి శ్రీవేంకటేశుడు
బంతి నితనిఁ గన్న బదుకువో బదుకు	(బంతి అనగా పంక్తి)  ఆ అవ్వలివ్వలి ఆటలో (వెలుగు నీడల పంక్తిలో)  ప్రతిమలా  నిలిచి, ఆ అంతర్యామిని గన్న బదుకువో బదుకు

సూటి భావము:

ఒక వైపు సంతాన రూపంలో ముందుకు సాగుచున్నది. కొంత గతకర్మ ఫలములను అనుభవించుటకు వెనుకకు తిరుగుచున్నది. మనవుని భవిష్యత్తుకు ఒకటి, గతమువైపు ఇంకొకటి లాగుతున్నవి. ఈ రెండునూ వర్తమానము నందు నిలువనివ్వక పరీక్షించుచున్నవి. ఈ సమస్తాన్ని కలుపుచున్న అంతర్యామి శ్రీవేంకటేశుడు. ఆ అవ్వలివ్వలి ఆటలో (వెలుగు నీడల పంక్తిలో)  ప్రతిమలా  నిలిచి, ఆ అంతర్యామిని గన్న బదుకువో అసలు బదుకు.

---

గూఢార్థవివరణము: 

సంతానరూపమై సాగు ముందరికి

ఏదోవొక విధముగా కొనసాగు భవిష్యత్తుకు ప్రణాళిక​

ఇది కేవలం శారీరక సంతానం రూపంలో మాత్రమే కాదు —

భావాలు, కర్మలు, సంస్కారాలు, ఆలోచనలు —

రూపాంతరం చెంది ముందుకు సాగుచున్న ప్రవాహం.

---

 కొంత వెనకటిఫలము గుడువఁ దాఁ దిరుగు

గతం పూర్తిగా ముగియదు. అది ఫలరూపంలో తిరిగి ప్రత్యక్షమవుతుంది.

మనము కాలములో ముందుకు సాగుతున్నట్టు కనిపించినా,

పాత గుణాలు, ప్రభావాలు, ముడులు, ఆలోచనలు

 వర్తమానమును అణచి భవిష్యత్తులోకి లాగ బడుచున్నవి.

---

యింతటికి శ్రీవేంకటేశుఁ డంతర్యామి

ఇక్కడ అంతర్యామి అనేది సిద్ధాంతం కాదు.

మార్పుల మధ్య మారని దానిని సూచించే మాట.

ముందుకు–వెనుకకు లాగులు కాలానికి చెందినవి.

కాని వాటిని గమనించగల స్పృహ —

కాలానికి చెందనిది.

అది నిర్మించాల్సినది కాదు.

అది ఊహించాల్సినది కాదు.

అది తత్త్వంగా నిర్ణయించాల్సినది కాదు.

ఆ లాగుల (pulls) మధ్య ఉన్న నిశ్శబ్ద ఆధారం.

---

బంతి నితనిఁ గన్న బదుకువో బదుకు

ఆ మార్పుల పంక్తిలోనే నిలిచి

ఆ మార్పుల మధ్య నిశ్శబ్దంగా ఉన్నదాన్ని గమనించుట

అదే జీవితం యొక్క లోతైన అంతర దృష్టి.

“బంతి” — వరుస, పంక్తి.

వెలుగు–నీడల వరుస.

గతము–భవిష్యత్తుల వరుస.

ఆ వరుసలో కలిసిపోకుండా,

ప్రతిమలా నిలిచి గమనించుట.

ఇక్కడ “గన్న” అంటే సాధించిన వాడు కాదు.

మార్పు చెందిన వాడు కాదు.

ప్రత్యేక స్థితి పొందిన వాడు కాదు.

ఒత్తిళ్ళను అంగీకరించి

వాటిని సరిచేయాలనే ప్రయత్నం చేయకుండా

అవి ఎలా కదులుతున్నాయో చూడగల స్పష్టత.

---

కీర్తన​ సారము

మొదటి చరణం —

జనన–మరణాల మధ్య జీవితం మాయవో చూడ.

రెండవ చరణం —

తహతహలతో కట్టుకున్న జీవితం పిల్లల ఆటవో చూడ.

మూడవ చరణం —

గత–భవిష్యత్తుల ఒత్తిళ్ళ మధ్య నిలిచి చూడమంటుంది.

మూడు చరణాలు ఒకే దిశ చూపిస్తున్నాయి:

పరివర్తన కాదు.

విముక్తి సిద్ధాంతం కాదు.

నిరాకరణ కాదు.

నిలిచి చూడగల సామర్థ్యం.

అదే అసలు బదుకు.

Bottom of Form

---

X-X-The END-X-X

304 tagu munulu ṛṣulu tapamulu sēyaṃ̐ga (తగు మునులు‌ ఋషులు తపములు సేయఁ)

 TALLAPAKA ANNAMACHARYULU

304 తగు మునులు‌ ఋషులు తపములు సేయఁ

(tagu munulu ṛṣulu tapamulu sēyaṃ̐ga)

తెలుగులో చదవడానికి ఇక్కడ నొక్కండి.

INTRODUCTION 

Annamacharya places the human problem before us in its raw, unresolved form and asks us to look at it without mediation. That is precisely where we falter. This is the nature of the world (= saṃsāra tree = saṃsāra vriksha). Whatever is done, it grows. This is the fact that demands attention. 

Any attempt to touch, alter, reform, or resolve the saṃsāra tree only intensifies the problem. Annamacharya makes it clear that seeking a method, a solution, or a remedy for this untouchable and ungraspable tree is itself the continuation of the problem. 

This is not instruction. It is not consolation. It is merely an introduction that reflects our actual condition—inescapable and unadorned.

In this Keertana, Annamacharya does not attempt to offer a solution. He asks us only to observe how the saṃsāra tree grows and from where it draws its vitality. Observation without seeing is impossible. That impossibility is what he places before us.

Remaining still—without participation, without movement, without choosing—is meditation. All other movements are continuations. Renunciation, austerity, merit, even sainthood are movements within this very tree. They do not touch the root.

To do nothing is the challenge. That is where control is absent. Jiddu Krishnamurti’s question— “Can you remain with the problem without waiting for an answer?”—points to the same fact.

Therefore, this Keertana is not meant to cultivate devotion, nor to provoke action. It simply halts us and asks us to see the saṃsāra tree as it is. Seeing alone is the essential act here. Beyond that, no direction is offered. 

---

అధ్యాత్మ​ సంకీర్తన

రేకు: 255-2 సంపుటము: 3-315

తగు మునులు‌ ఋషులు తపములు సేయఁ గగగనము మోచియుఁ గర్మము దెగదా ॥పల్లవి॥ ధరణీధర మందరధర నగధర చిరకౌస్తుభధర శ్రీధరాకరిఁగాచితి కాకముఁ గాచితి నీ- కరుణకుఁ బాత్రము గలదిదియా ॥తగు॥ భవహర మురహర భక్తపాపహర భువనభారహర పురహరా కవిసిన వురుతను గద్దను మెచ్చితి- వివల నీదయకు నివియా గురుతు     ॥తగు॥ శ్రీవేంకటపతి శేషగరుడపతి భూవనితాపతి భూతపతి గోవుల నేలితి కోఁతుల నేలితి పావనపుఁ గృపకుఁ బాత్రము లివియా ॥తగు॥

PHILOSOPHICAL POEM

Copper Plate: 255-2 Volume: 3-315

tagu munulu ṛṣulu tapamulu sēyaṃ̐ga gaganamu mōciyuṃ̐ garmamu degadā ॥pallavi॥ dharaṇīdhara maṃdaradhara nagadhara cirakaustubhadhara śrīdharā kariṃ̐gāciti kākamuṃ̐ gāciti nī- karuṇakuṃ̐ bātramu galadidiyā ॥tagu॥ bhavahara murahara bhaktapāpahara bhuvanabhārahara puraharā kavisina vurutanu gaddanu mecciti- vivala nīdayaku niviyā gurutu ॥tagu॥ śrīvēṃkaṭapati śēṣagaruḍapati bhūvanitāpati bhūtapati gōvula nēliti kōṃ̐tula nēliti pāvanapuṃ̐ gṛpakuṃ̐ bātramu liviyā ॥tagu॥

Details and Discussions:

Chorus (Pallavi):

---

పల్లవి:

తగు మునులు‌ ఋషులు తపములు సేయఁ

గగగనము మోచియుఁ గర్మము దెగదా ॥పల్లవి॥ 

tagu munulu ṛṣulu tapamulu sēyaṃ̐ga

gaganamu mōciyuṃ̐ garmamu degadā ॥pallavi॥

Telugu Phrase	Meaning
తగు మునులు‌ ఋషులు తపములు సేయఁ	Even worthy sages and seers, though qualified and engaged in austerities
గగగనము మోచియుఁ గర్మము దెగదా	Even with vast, all-encompassing effort, could not sever the bonds of karma

---

Literal Meaning:

Even worthy sages and seers, endowed with eligibility and spiritual discipline, despite immense effort, were unable to cut the knots of karma. (No matter how intense the austerity, no matter how high one rises — the bondage of karma does not fall away.).

---

Interpretative Notes: 

గగగనము మోచియుఁ గర్మము దెగదా

“Neither monumental effort can break the bonds of Karma”

Let us reflect why even capable and qualified sages, despite effort, could not sever karmic bondage. Desire is like a double-edged sword. On one side, action — the effort to achieve. On the other side, withdrawal — the effort to renounce. Both, in their own way, nourish the tree of worldly existence.

 

Whether through doing or through refraining, one thing remains constant: both are driven by faith in one’s present capacity. As long as that capacity is active and trusted, the fundamental truth within cannot be seen. Even great beings continue forward trusting their strength; but rarely does one willingly acknowledge the point where that strength ceases to operate, and step aside from effort itself.

That is why, as stated in the Bhagavad Gita (13.32), Truth, though present in the body, is not the doer and is untouched by action. It stands beyond human effort.

---

First Stanza:

ధరణీధర మందరధర నగధర

చిరకౌస్తుభధర శ్రీధరా

కరిఁగాచితి కాకముఁ గాచితి నీ-

కరుణకుఁ బాత్రము గలదిదియా ॥తగు॥

dharaṇīdhara maṃdaradhara nagadhara

cirakaustubhadhara śrīdharā

kariṃ̐gāciti kākamuṃ̐ gāciti nī-

karuṇakuṃ̐ bātramu galadidiyā ॥tagu॥

Telugu Phrase	Meaning
ధరణీధర మందరధర నగధర	O bearer of the earth, lifter of Mount Mandara, carrier of mountains
చిరకౌస్తుభధర శ్రీధరా	O eternal bearer of the Kaustubha gem
కరిఁగాచితి కాకముఁ గాచితి నీ-	O Śrīdhara! You protected the elephant (Gajendra) intoxicated with pride; you also protected the crow (Kākāsura), though deserving punishment
కరుణకుఁ బాత్రము గలదిదియా	Can humans determine who is fit to receive Your grace?

---

Literal Meaning:

O bearer of the earth, lifter of Mount Mandara, carrier of mountains! O eternal bearer of the Kaustubha gem! O Śrīdhara! You saved the proud elephant roaming the forest; You also spared the crow who deserved punishment. Who can decide who is worthy of Your compassion?

---

Interpretative Notes:

Here Annamacharya clearly states that we cannot truly determine the efforts and prayers to undertake in order to become worthy of divine grace. This must be understood especially in light of the contrast in this charanam: those who were not particularly deserving received protection, while worthy sages did not necessarily obtain what they sought.

 

Thus, the issue is not effort. Rather, he invites us to observe the inner impulse that constantly stretches its hands outward — toward merit, toward pious acts, toward qualification — hoping to secure grace. Annamacharya exposes the subtle arrogance that attempts to measure divine compassion using a scale of worthiness and unworthiness. Can anyone exist without that grace?

 

Here, the very notion of “fitness” — tagu — is completely withdrawn.

---

Second Stanza:

భవహర మురహర భక్తపాపహర

భువనభారహర పురహరా

కవిసిన వురుతను గద్దను మెచ్చితి-

వివల నీదయకు నివియా గురుతు ॥తగు॥

bhavahara murahara bhaktapāpahara

bhuvanabhārahara puraharā

kavisina vurutanu gaddanu mecciti-

vivala nīdayaku niviyā gurutu ॥tagu॥ 

Telugu Phrase	Meaning
భవహర మురహర భక్తపాపహర	O remover of worldly bondage, destroyer of Mura, remover of the sins of devotees
భువనభారహర పురహరా	O bearer of the burden of the world!
కవిసిన వురుతను గద్దను మెచ్చితి-	You appreciated the tender squirrel and the mighty eagle (Jatāyu) alike
వివల నీదయకు నివియా గురుతు	In this world, who can determine that these are the marks of Your compassion?

---

Literal Meaning:

O remover of worldly bondage, destroyer of evil, remover of the sins of devotees! O bearer of the burden of the world! Yet, You equally appreciated the tender squirrel and the mighty eagle (Jatāyu). Who can decide that these alone are the signs of Your compassion?

---

Interpretative Notes: 

Annamacharya first presents the familiar image of God —the remover of problems, the destroyer of sin. This is the God shaped by our expectations. Then suddenly the focus shifts. A tender squirrel — small, fragile, capable of very little. A mighty eagle — heroic, powerful, offering its very life in battle.

 

The outcomes were not the same. But the divine response was the same — appreciation. Here Annamacharya quietly places before us a fundamental assumption: “that greater effort deserves greater value”. He does not condemn it. He simply questions it. It is not magnitude that determines grace. Not the size. Not the success.

What stands out is sincerity — the fullness of what one truly gives. Here too, the idea of “worthiness” — tagu — does not function.

---

Third Stanza:

శ్రీవేంకటపతి శేషగరుడపతి

భూవనితాపతి భూతపతి

గోవుల నేలితి కోఁతుల నేలితి

పావనపుఁ గృపకుఁ బాత్రము లివియా  ॥తగు॥

śrīvēṃkaṭapati śēṣagaruḍapati

bhūvanitāpati bhūtapati

gōvula nēliti kōṃ̐tula nēliti

pāvanapuṃ̐ gṛpakuṃ̐ bātramu liviyā          ॥tagu॥

Telugu Phrase	Meaning
శ్రీవేంకటపతి శేషగరుడపతి	O Lord of Venkata, Lord of Śeṣa and Garuḍa
భూవనితాపతి భూతపతి	Lord of the earth, Lord of all beings
గోవుల నేలితి కోఁతుల నేలితి	You are the Lord of cows and the Lord of monkeys
పావనపుఁ గృపకుఁ బాత్రము లివియా	Are these the ones fit for Your purifying grace? (Can anyone decide who is worthy?)

---

Literal Meaning:

O Lord of Venkatesa, Lord of Śeṣa and Garuḍa, Lord of the earth, Lord of all beings! You are equally the Lord of cows and of monkeys. Who can determine who is worthy of Your sacred grace?

---

Interpretative Notes:

 

In this verse, Annamacharya draws attention to birds and animals, small and great alike, without distinction. What becomes evident is that before the divine, there are no calculations of worthiness, authority, or status.

The human condition lies in being unable to inwardly accept such total equality of all the beings. We instinctively classify, rank, and measure — even in matters of the divine. We attempt to evaluate God through our own categories of hierarchy and ownership.

That is why Annamacharya does not merely speak of ordinary people. He refers instead to the “worthy sages and seers,” those who stood at the summit of society in his time. Even they, when caught in the current of “doing,” fail to perceive this fundamental equality.

Here again, the notion of “fitness” — tagu — does not stand.

---

X-X-The END-X-X