T-312 నెపములన్నియు నీవు నేరిచినవే

 తాళ్లపాక అన్నమాచార్యులు

312 నెపములన్నియు నీవు నేరిచినవే

ఉపోద్ఘాతము

దీనిని శృంగార కీర్తన అని మనము చెప్పుకున్నప్పటికీ— ఇందులో ఎవరు ఏమి మాట్లాడుతున్నారో తెలియుటకు కొంత విశ్లేషణ అవసరము. ఇది అన్నమాచార్యుల స్వగతం అనుకోవచ్చును. ఆ స్థితిలో ఆయనకు తానను ఒక ఊహ (కన్య స్వరంలో), ఇంకొకటి తనేకే తెలియని తనలోని స్వరం. లోని స్వరం ఆయనలోని హెచ్చుతగ్గులను ఏవిధమైన (మంచి, చెడు) భావనలను వెలిబుచ్చక తెలుపుచున్నది. ఆడ కంఠంలో ఇన్ని అడ్డంకులా అన్న భావము వస్తుంది. 

 

కీర్తనలోనికి పోవుచున్న  కొలది స్త్రీ కంఠం కూడా అనేక మర్మములను తెలుపుతుంది. మొత్తానికి ఇది ఒక గూఢమైన సంభాషణ​. అన్నమాచార్యుల మార్కు వైవిధ్యము. వారు అనవసరమైన విషయములను ప్రస్తావించక సూటిగా కీర్తనలోకి దిగిపోతారు. ఒకసారి వారి అంతరంగము పట్టుకొంటే కీర్తన అర్ధం చేసుకోవడం సులభమౌతుంది.

---

శృంగార సంకీర్తన

రేకు: 144-4 సంపుటము: 7-258

నెపములన్నియు నీవు నేరిచినవే కపటాలు మాయెడకు గడించకువయ్యా            ॥పల్లవి॥ చిగురువంటిది మేను శిలవంటిది మనసు యెగసక్యములు మాతోనేలయ్యా నగపువంటిది తమి నామువంటిది వలపు తగవులఁబెట్టి మాతో తక్కించకువయ్యా   ॥నెప॥ అద్దమువంటి వయసు అమ్మువంటికోపము సుద్దుల మా మనసేమి సోదించేవయ్యా పొద్ధువంటిదడియాస పూఁసవంటిది గుణము గద్దించి మమ్మేల నీవు కైకొలిపేవయ్యా ॥నెప॥ చుట్టుమువంటిది వావి సూదివంటిది చూపు చెట్టువట్టి మమ్మునేల చెనకేవయ్యా యిట్టె శ్రీ వేంకటేశ యెనసితివిటు నన్ను పట్టిన పంతముదక్కెఁ బదరకువయ్యా              ॥నెప॥

Details and Explanations:

పల్లవి:         

నెపములన్నియు నీవు నేరిచినవే

కపటాలు మాయెడకు గడించకువయ్యా          ॥పల్లవి॥

పల్లవి లోని ఉపక్రమము: ఇది అన్నమాచార్యుల స్వగతం. ఆ స్థితిలో ఆయనకు తానను ఒక ఊహ (కన్య స్వరంలో), ఇంకొకటి తనేకే తెలియని తనలోని స్వరం. లోని స్వరం ఆయనలోని హెచ్చుతగ్గులను తెలుపుచున్నది. ఆడ కంఠంలో ఇన్ని అడ్డంకులా అన్న భావము వస్తుంది.

శృంగార భావము	తాత్విక భావము
నెపములన్నియు నీవు నేరిచినవే
ప్రియా! ఈ కతలు, తర్కములు నీవు సృష్టించుకున్నవే.	(ఒక అవ్యక్త భావన భక్తుని మనస్సులో ఇలా చెప్పుచున్నది) మానవుడా! ఈ నెపములన్నియు నీవే కల్పించుకున్నవి.
కపటాలు మాయెడకు గడించకువయ్యా
స్త్రీ స్వరం (చిరుకోపం నటించుతూ): నా దగ్గరకు వచ్చుటకు నీ వద్ద సాకులు అనేకం. అదని ఇదని కాలాయాపన చేయకు	స్త్రీ స్వరం: ఎప్పటికప్పుడు నువ్వు క్రొంగొత్త సాకులు కనిపెట్టి మన మద్య దూరన్ని పెంచుతావే కానీ నేనేం చేయాలో చెప్పవు?

---

మొదటి చరణం:

చిగురువంటిది మేను శిలవంటిది మనసు

యెగసక్యములు మాతోనేలయ్యా

నగపువంటిది తమి నామువంటిది వలపు

తగవులఁబెట్టి మాతో తక్కించకువయ్యా              ॥నెప॥ 

చరణములోని ఉపక్రమము: అన్నమాచార్యులు నాయిక మనసును చిత్రిస్తున్నారు. ఒకవైపు శరీరములో పొంగుకొస్తున్న ప్రేమ​. ఇంకోవైపు (తాను ప్రేమిస్తున్న​) కఠినమైన​ దైవము మనసు కరుగుతుందా అన్న శంక. ముందుకు వెళ్ళాలా వద్దా? చిరునగవుతో ప్రేమ ఆరంభం కానీ అసూయ దానికి ఆజ్యము పోయునది. అంతే. ఇక మనసు ధర్మ సందేహములలో ఇరుక్కుపోతుంది. జీవితం తైతక్కలాటే.

---

శృంగార భావము	తాత్విక భావము
చిగురువంటిది మేను శిలవంటిది మనసు
అవ్యక్త స్వరం:  ప్రియా! చిగురులా బహు సున్నితమైనది నీ శరీరం. నీ మనసు మాత్రం రాయిలా కరగదు.	అవ్యక్త స్వరం:  మానవుడా! నీ శరీరము సుకుమారము. తొందరగా వాడిపోవును. నీ మనసు మాత్రం మంకుపట్టు పట్టి ఉంది. (కానీ భక్తుడు దేవుణ్ణి నిర్లిప్తుడిగా భావిస్తాడు; తన ప్రార్థనలకు స్పందన లేదనుకుంటాడు. ఇక్కడ సమస్య భక్తుడిదే కానీ దైవముపై ఆ అభియోగము మోపుతున్నాడు).
యెగసక్యములు మాతోనేలయ్యా
స్త్రీ స్వరం: నాతో ఈ అపహాస్యం ఎందుకయ్యా?	స్త్రీ స్వరం: నీవు నాకు ఏకార్థకముగా కాక ఇలా పరీక్షలా ఎందుకు అగపడతావయ్యా
నగపువంటిది తమి నామువంటిది వలపు తమి = ఆపేక్ష, వలపు నగపువంటిది తమి =  (వయసులో) ప్రేమ అలంకారము వంటిది. నాము = అసూయ; నామువంటిది వలపు = అసూయ​, పోలికలతో పెంపొందునది వలపు
అవ్యక్త స్వరం: ప్రియా! (యుక్త వయసులో) ప్రేమ అలంకారము వంటిది. కానీ ఈ వలపు  అసూయ, పోలికల నీడలలో నీలోని భావనలను ఎగద్రోయుట వలన పెంపొందినది.     ("కుమ్మరింపుచుఁ దెచ్చుకొన్నదీ వలపు" అన్న అన్నమాచార్యుల మాటలు చెప్పుకొనుట సందర్భోచితము)	అవ్యక్త స్వరం:  జీవించుటకు అలంకారప్రాయముగా భక్తిని, ప్రేమను వ్యక్తపరుస్తావు. కానీ ఇవి అసూయ, పోలికల జాడలలో పుట్టినవి.   (“కొయ్యతనమునఁ దెచ్చుకొన్నదీవలపు" అన్న అన్నమాచార్యుల మాటలు చెప్పుకొనుట సందర్భోచితము)
తగవులఁబెట్టి మాతో తక్కించకువయ్యా (తగవు = న్యాయము, ధనాది నిమిత్తమైన ౙగడము, వ్యాజ్యము (న్యాయస్థానములో వివాదము); తగవులఁబెట్టి = మమ్ములను ధర్మ సందేహములలో ఇరికించి; తక్కించకువయ్యా = అటమటించునట్లు చేయకుమయ్య​)
స్త్రీ స్వరం: నువ్వెమో నన్ను ఎప్పటికీ సందేహములలో అటమటించునట్లు చేసి తప్పించుకుందామని చూస్తావు	స్త్రీ స్వరం: నన్ను మాటిమాటికి ధర్మ సందేహములలో (ఒకప్పడిది, మరొకప్పుడది అంటూ) ముంచుతావు. నా జీవితం వీటితో తైతక్కలాటైంది.  "కోపగింపుచుఁ దెచ్చుకొన్నదీవలపు" అన్న అన్నమాచార్యుల మాటలు సందర్భోచితము

---

రెండవ​ చరణం:

అద్దమువంటి వయసు అమ్మువంటికోపము

సుద్దుల మా మనసేమి సోదించేవయ్యా

పొద్ధువంటిదడియాస పూఁసవంటిది గుణము

గద్దించి మమ్మేల నీవు కైకొలిపేవయ్యా              ॥నెప॥

చరణములోని ఉపక్రమము: ఈ చరణంలో అన్నమాచార్యులు నాయిక మనసులోని పరస్పర విరుద్ధ భావములను మరింత స్పష్టంగా చూపుతారు. కాలం గడిచిపోవడం అద్దంలా కబడుతూ వున్నా, కోపమనే బాణములను సంధించుతూనే ఉంటాం అంటున్నారు. చివరికి తనలోని గుణములు తన ప్రేమకు అడ్డం వస్తున్న సంగతి గ్రహిస్తుంది. గద్దించవద్దని వేడుకుంటుంది.

శృంగార భావము	తాత్విక / భక్తి భావము
అద్దమువంటి వయసు అమ్మువంటికోపము అమ్ము= బాణము
అవ్యక్త స్వరం:  ప్రియా! అద్దంలా (స్పష్టంగా, ఎటువంటి కల్మషములు లేకుండా) నీ వయసు కనబడుతూ వుంది కదా! కానీ కోపమనే బాణములను చిందిస్తావు ఎందుకు?   (కోపము ఆమె అందమును తగ్గించుతోందని సూచన కాబోలు)	అవ్యక్త స్వరం: మానవుడా! మీరిపోతున్న​వయసు అద్దంలా కబడుతూ వున్నా, (కోపము కాదు పెద్దమనిషిలా వుండు అని సూచన కాబోలు)   పెఱుగఁగఁ బెఱుగఁగఁ బెద్దలమైతిమి నేము కఱకఱలే కాని కడగంట లేదు॥పల్లవి॥ అన్న అన్నమాచార్యుల మాటలు సందర్భోచితము
"సుద్దుల మా మనసేమి సోదించేవయ్యా” సుద్దుల మా మనసు = కేవలము విన్న సంగతులు, చర్చల మీద అధారపడిన​ (స్వానుభవము కానివి)
స్త్రీ స్వరం: మేము కేవలము విన్న సంగతులు, కబుర్ల మీద అధారపడి నిన్ను కాంక్షించేమయ్యా! లోతుగా పరిశోధించితే అక్కడ మా మనసులో ఏమీ లేదయ్యా (మేము నిష్కల్మషులమిని చెబుతోంది)	స్త్రీ స్వరం: స్వానుభవము కాని దానిని పట్టి వ్రేలాడే వారమయ్యా. నువ్వు గ్రుచ్చి గ్రుచ్చి చూస్తే అక్కడ మా మనసులో ఏమీ లేదయ్యా. "సుద్దుల మా మనసేమి సోదించేవయ్యా” అనేది విలోమ సంకేతము. స్వానుభవమును వదలి కాని దానిని పట్టివుండే స్వభావమును చూపును.
పొద్ధువంటిదడియాస పూఁసవంటిది గుణము పూఁస = చిన్నది, అల్పము, కీలు (e.g.: వెన్నుపూసలు the joints of the backbone) గుణము = విశేషణము అనగా తనకు తానుగా ఏమీ వుండదు కానీ గుణమును తెలుపు పదము (ఆయావానిని అతిశయించి చూపును). ఒక రకముగా ఫిల్టర్ అనుకోవచ్చును. పూఁసవంటిది గుణము = అల్పమైనను కీలకము గుణము = మనము చూచునవన్ని ఒక రకముగా గుణము అను ఫిల్టర్ ద్వారా గ్రహించుదుము.
అవ్యక్త స్వరం:  ప్రియా!  నీ మనసులోని కోరికలు గంటగంటకు మారుతూ, అల్ప గుణములు కలకలము రేపుతుంటే ఇదమిత్థముగా నీ ప్రేమను తెలుపలేకున్నావు.	అవ్యక్త స్వరం: మానవుడా! పొద్దెక్కును. పొద్దు గుముకును. చాలా అల్పము ఈ జీవితము. ఆ కొద్ది సమయం కూడా కోరికలతో నింపేస్తావు. నీలోని గుణములు అలజడి రేపుతుంటే అప్పుడు చూచిన దానిని నమ్ముదువు.
" గద్దించి మమ్మేల నీవు కైకొలిపేవయ్యా గద్దించి = బెదరించి, అదరించి; కైకొలిపేవయ్యా =  ప్రేరేపిస్తావయ్యా
స్త్రీ స్వరం: (ఇలా ప్రియునిపై ప్రేమ అనిశ్చితము కాగా, చిరు కోపము నటిస్తూ) నన్ను అదరించి తొందరపెట్టి ఇలా ఎందుకు ప్రేరేపిస్తావయ్యా?.	స్త్రీ స్వరం: (తన భక్తిలోని అసంపూర్ణతను ఎరిగిన భక్తుడు) అయ్యా! మమ్మందరినీ ఈ రకముగా వ్యవధి ఇవ్వక బెదరించి, తొట్రుపాటుకు గురిచేసి ఏమి సాధిస్తావయ్యా?

 మూడవ చరణం:

చుట్టుమువంటిది వావి సూదివంటిది చూపు

చెట్టువట్టి మమ్మునేల చెనకేవయ్యా

యిట్టె శ్రీ వేంకటేశ యెనసితివిటు నన్ను

పట్టిన పంతముదక్కెఁ బదరకువయ్యా              ॥నెప॥ 

చరణములోని ఉపక్రమము: ఈ చరణంలో అన్నమాచార్యులు అతి ముఖ్యమైన జీవన సత్యములను పొందుపరిచారు.

 

శృంగార భావము	ఆధ్యాత్మిక / మానసిక భావము
చుట్టుమువంటిది వావి – సూదివంటిది చూపు వావి = నెయ్యము, బంధుత్వము
అవ్యక్త స్వరం:  ప్రియా!  బంధము చుట్టములా సన్నిహితంగా ఉంటుంది. కానీ సూదిలా గుచ్చినట్లు పరీక్షించని బంధములు నాపై నీప్రేమకు ప్రతి బంధములు..	అవ్యక్త స్వరం: మానవుడా! చుట్టములతో ఉన్న అనుబంధం సహజమైన బంధంలా అనిపిస్తుంది. వాడియైన చూపుతో సహజమును అసహజమును వేరుపరచి చూడుము.
చెట్టువట్టి మమ్మునేల చెనకేవయ్యా చెట్టువట్టి  = రెక్కలతో (ప్రచండ వేగముగా) చెనకు = తాకు;
స్త్రీ స్వరం: ప్రచండ వేగముగా వచ్చి మమ్మల్ని తాకు నిన్ను గ్రహించలేమయ్యా. (ఆమె తన లోపాన్ని తెలుసుకుంది)	స్త్రీ స్వరం: (భక్తునికి మనసులో ఇలా అనిపిస్తుంది. ప్రచండ వేగముగా నాలో జరుగు ప్రతిక్రియలను నేనే తెలుసుకోలేకున్నాను. పైన చెప్పిన బంధములే నన్ను పట్టి ఉంచుతున్నాయి. అన్న అవగాహన మొదలౌతుంది)
యిట్టె శ్రీ వేంకటేశ యెనసితివిటు నన్ను యెనసి = సమానం చేయు, సాటిచేయు
మనుష్య​ స్వరం: ఓ వేంకటేశా! అలా నన్ను పట్టి ఉంచినదేదో తెలుసుకున్నానో లేదో, వెంటనే నన్ను నీతో సాటిచేసావు. (శిలవంటిది మనసు:  భక్తుడు దేవుణ్ణి నిర్లిప్తుడిగా భావిస్తాడు. ఇక్కడ అన్నమాచార్యులు ఆ భావాన్ని కొట్టిపారేస్తున్నారు.)
పట్టిన పంతముదక్కెఁ బదరకువయ్యా బదరకువయ్యా = త్వరపడి ఆక్షేపించ వద్దు
అవ్యక్త స్వరం: ఇప్పుడు నీ పంతము తీరినది కదా. కాబట్టి త్వరపడి నన్ను తప్పుపట్టకుము, ఆక్షేపించకుము.   బదరకువయ్యా = త్వరపడి ఆక్షేపించ వద్దు అని ఎందుకన్నారో ఆలోచింతము. మానవునికి అతని ముందర గల దృశ్యమునకు మధ్య ఉన్న దూరము ఒక వంతు. ఇంకొకటి తనను ఆ దృశ్యమునుండి వేరుగా భావించు తలపు వేరొక వంతు. ప్రతీ దృశ్యముపై తానొక న్యాయమూర్తిలాగ తీర్పు ఇచ్చుట మానవుని బలహీనత​. ఇటువంటి బలహీనతల సమాహారమే "నేను". "నేను" అనుదానికి ఊతము ఇవ్వని నాడు ఆ అవ్యక్త స్వరము, ఆ స్త్రీ స్వరము ఒకటై పోవును. అదే మోక్షము.

 

 

ఇంతకీ ఆ అవ్యక్త స్వరము ఏమి? ఎవరికీ తెలియదు. ప్రముఖ తత్వవేత్త​, మానసిక నిపుణులు కార్ల్ యంగ్ (Carl Jung) గారు ఇలా అన్నరు. "మనందరిలోను మనకు తెలియనిది మరొకటి ఉంది" 

---

X-X-The END-X-X