T-326 మూలమూల నమ్ముడుఁ జల్ల ఇది

 తాళ్లపాక అన్నమాచార్యులు

శృంగార సంకీర్తన

326 మూలమూల నమ్ముడుఁ జల్ల ఇది

 For English version press here

 పరిచయం

ఈ కీర్తనలో "చల్ల" ఎక్కడా నిర్వచింపబడదు.

అది అర్థాలకు అందదని సూచితము.

ఈ కీర్తన అందం –

తెలియని దాన్ని వ్యక్త పరచుటలోనే వుంది.

నిర్మాణము సాధారణము

శిల్పము ఆసాధారణము

భావము బ్రహ్మాండము

---

గుబ్బెత వొకతి,

జవ్వని వొకతి

వొయ్యారొకతి

అంటూ "చల్ల" కొచ్చిన వయ్యారాలను చెబుతారే కానీ

అన్నమాచార్యులు అదేమిటో చెప్పరు.

చూపుతారు.

వారు చూపినదేమిటో చూద్దాం.

---

చల్ల చిలికితే వెన్న వచ్చును.

అన్నమాచార్యులు ‘ఏ చల్లను చిలకమంటున్నారో?’ చూతము.

---

శృంగార సంకీర్తన

రేకు: 70-1 సంపుటము: 5-229

మూలమూల నమ్ముడుఁ జల్ల ఇది రేలుఁ బగలుఁ గొనరే చల్ల     ॥పల్లవి॥ పిక్కటిల్లు చన్నుల గుబ్బెత వొకతి కడుఁ- జక్కనిది చిలికిన చల్ల అక్కునఁ జెమటగార నమ్మీని యిది యెక్కడఁ బుట్టదు గొనరే చల్ల             ॥మూల॥ వడచల్లు మేని జవ్వని వొకతి కడు- జడియుచుఁ జిలికిన చల్ల తడఁబడు కమ్మనితావులది మీ- రెడయకిపుడు గొనరే చల్ల     ॥మూల॥ అంకులకరముల వొయ్యారొకతి కడు- జంకెనలఁ జిలికిన చల్ల వేంకటగిరిపతి వేడుకది యింకానమ్మీఁ గొనరే చల్ల     ॥మూల॥

Details and Explanations:

పల్లవి:

మూలమూల నమ్ముడుఁ జల్ల ఇది

రేలుఁ బగలుఁ గొనరే చల్ల  ॥పల్లవి॥

---

భావము:

ఇది ఎక్కడైనా లభించేదే—నమ్మండి.

రాత్రింబగళ్లు ఎప్పుడూ పొందదగినదీ ‘చల్ల’.

దాన్ని అనుభవించండి.

---

గూఢార్థవివరణము:

ఇక్కడ “గొనరే” = గ్రహించు తీసికొను పట్టుకొను, లక్ష్యపెట్టు, సరిపడు, నాటు అన్న అర్థంలో వాడారు.  

---

ఈ పల్లవిలో అన్నమాచార్యులు ఒక సూటి సూచన ఇస్తున్నారు: 

ఇప్పటి మన స్థితి వేడి (=చల్ల కానిది, వ్యతిరేక స్థితి​) —

చల్ల ఎప్పుడూ అందుబాటులోనే ఉంది.

---

“మూలమూల”

మూలమూలలో ఎక్కడైనా లభ్యమయ్యేదే.

అలాగే,

భాగాలుగా కాదు—

సమగ్రంగా అనుభవమయ్యే స్థితి అని కూడా సూచన.

---

“రేలుఁ బగలుఁ”

సమయానికి (కాలానికి) సంబంధించినది కాదు—

ఎప్పుడూ ఉన్నదే.

---

“నమ్ముడుఁ”

ఇది నమ్మమని కాదు—

గమనించమని.

ఇది వెతకాల్సినది కాదు—

గుర్తించాల్సినది.

---

పల్లవిలోని సూచన​

వ్యతిరేక​ దిశ​ మనది—చల్ల ఎక్కడో లేదు. ఎప్పుడూ ఉన్నదే

---

మొదటి చరణం:

పిక్కటిల్లు చన్నుల గుబ్బెత వొకతి కడుఁ-

జక్కనిది చిలికిన చల్ల

అక్కునఁ జెమటగార నమ్మీని యిది

యెక్కడఁ బుట్టదు గొనరే చల్ల ॥మూల॥

---

భావము:

నిండుదనముతో, మృదుత్వముతో ఉన్న ఒక సౌందర్యం చల్లను చిలకబోయింది. శ్రమించి చెమటతో తడిసినపుడు (హృదయాంతరాళంలో) అనిపించినది ఆ "చల్ల" ఎక్కడో పుట్టేది కాదని.

---

గూఢార్థవివరణము:

ఇక్కడ వాడిన భాషాచిత్రాలు యవ్వనాన్ని కాదు—

తాజాగా, ఎప్పటికప్పుడు కొత్తగా అనిపించే అనుభవాన్ని సూచిస్తున్నాయి..

---

ఈ చరణంలో అన్నమాచార్యులు ఒక స్పష్టమైన గమనికను ఉంచుతారు:

పిక్కటిల్లు చన్నుల గుబ్బెత వొకతి కడుఁ జక్కనిది

ఇది మానవులు "చల్ల" కొరకు

యుక్త వయసు నుండి చేయు సన్నాహములను సూచించుచున్నది.

అక్కునఁ జెమటగార నమ్మీని యిది

కష్టపడి చెమటోడ్చి అనుభవంతో తడిసినపుడు “యెక్కడఁ బుట్టదు”

అన్నది సూచిస్తుంది.

---

యెక్కడఁ బుట్టదు గొనరే చల్ల

చల్ల ఎక్కడో కాదు; లోననే ఎప్పుడూ ఉన్నదే

"గొనరే చల్ల” = జనులారా చేగొనరే చల్ల

---

రెండవ చరణం:

వడచల్లు మేని జవ్వని వొకతి కడు-

జడియుచుఁ జిలికిన చల్ల

తడఁబడు కమ్మనితావులది మీ-

రెడయకిపుడు గొనరే చల్ల  ॥మూల॥

---

భావము:

వడచల్లు చల్లని మేనితో జవ్వని ఒకతె బెదురు బెదురుగా చల్లను గిలకొట్ట బోయింది. తడబడుతూ ఆమె చిలుకుతుంటే కమ్మనితావులు కనబడె. జనులారా! మీరిపుడు వదలక గొనరే చల్ల.

---

గూఢార్థవివరణము:

వడచల్లు మేని జవ్వని వొకతి

భావము, సంవేదన, అనుభూతి లేని స్థితిని సూచించుచున్నది.

ఇది ఆమె అంతర్గత స్థితి.

---

జడియుచుఁ జిలికిన చల్ల

పిరికిగా చల్లను గిలకొట్ట బోయింది.

ఆమె మనో స్థితి అది.

తడఁబడు కమ్మనితావులది

తొట్రుపాటుతో (ఆత్మ విశ్వాసము లేక​) మథించినది చల్ల​

(my guess: కమ్మని తావులు = గుర్తించ గలిగిన ప్రదేశాలు →స్వర్గము మొదలైనవి)

ఆ తడబాటులో కమ్మని తావులే కనబడె.

---

మీరెడయకిపుడు గొనరే చల్ల

ఇలా జరుగుతానే వుంటవి. మీరు విడువకకుండా గొనరే ‘చల్ల’

---

మూడవ చరణం:

అంకులకరముల వొయ్యారొకతి కడు-

జంకెనలఁ జిలికిన చల్ల

వేంకటగిరిపతి వేడుకది

యింకానమ్మీఁ గొనరే చల్ల ॥మూల॥ 

కడుజంకెనలఁ = అనేక బెదరింపుల మధ్య, అనేక అడ్డంకుల మధ్య

---

భావము:

సహజ​ అలంకారంతో, సొగసుతో ఉన్న ఒక సౌందర్యం—అడ్డంకుల మధ్యలోను చిలికెను చల్ల​. ఇది వేంకటగిరిపతి వేడుక. ఇంకా నమ్మండి—'చల్ల'ను గ్రహించండి.

---

గూఢార్థవివరణము:

అంకులకరముల వొయ్యారొకతి

తనకు దొరకిన​, లభించిన దేహ సౌందర్యముతోనే

---

కడు జంకెనలఁ జిలికిన చల్ల

అనేక సమస్యల మధ్య, అనేక అడ్డంకుల మధ్య

చిలికెను చల్ల

---

వేంకటగిరిపతి వేడుకది

ఇక్కడ “వేడుక” వేంకటగిరిపతిది—

మనది  కాదు.

మన అనుభవాలన్నీ— మనవి.

ఈ ఇల లోనివి.

ఈ అనుభవాలను దాటి వున్నవాడు వేంకటగిరిపతి.

ప్రయత్నములు, తడబాటులు వెలుగు నీడల ఆట లోనివి.—

ఈ అనుభవ ప్రపంచమును మించి,

జీవుల ​ జోక్యములేని,

ఒక అలౌకిక నడకలో సాగుతున్నది ప్రపంచము.

కాని ఈ అనుభవమంతటికీ మధ్యలో—

మన చేతిలో ఉన్నది ఒక్కటే:

ఈ జీవించుట అను అవకాశము సమగ్రముగా స్వీకరించుట.

ఆ స్వీకరణలో ఉన్నపుడు—

గమనించుట జరగవచ్చు.

వేంకటగిరిపతి వేడుకది.

---

సంక్షిప్త నిర్ధారణ

పల్లవి → వ్యతిరేక​ దిశ​ మనది—చల్ల ఎక్కడో లేదు.

మొదటి చరణం → అతి ప్రయత్నము పని చేయదు.

రెండవ చరణం → తడబాటులో కనిపించినది నిలబడదు.

మొదటి రెండు చరణాలు:  చల్ల అనుభవంలో పుట్టేది కాదు.

మూడవ చరణం → ఉన్నదానిని సమగ్రముగా స్వీకరించిన స్థితిలో,

చల్ల ఒక చూపుగా గోచరించవచ్చు.